เปิด Tag แรก ด้วยงานคอสครั้งแรกในชีวิตที่สุดแสนจะอลังการงานสร้าง
ต้องขอขอบคุณทุกคนที่ทำให้เค้าได้มีวันนี้ ไม่คิดเลยว่าจะมีโอกาสได้ทำอะไรที่ชอบได้สุด ๆ แบบนี้
เมื่อก่อน ก็แค่อ่าน ดู สะสม การ์ตูน มีรังหมา (ที่นอน) อันอุดมไปด้วย
หนังสือการ์ตูน ฟิกเกอร์ โมเดล เทปเพลง โปสเตอร์
CD & DVD Anime ทั้งของแท้ และ Bit (ส่วนใหญ่จะอันหลัง)และตาม
จนเรียกได้ว่า โค - ตะ - ระ รก ชนิดที่ว่า
"นอนที่ถนนหน้าบ้านยังสะอาดกว่า"
ก็นะ อย่าเพิ่งไปจินตนาการถึงห้องแบบโอตาคุซะก่อนล่ะ
ขอบอกว่า โอตาคุบางคนห้องเขาก็จัดได้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยนะ บางครั้งไปดูรูปห้องที่เขาเอามาโชว์นั่น มั่นออกจะเป็นแง่ลบเกินไปนิด มองดูแล้วไม่น่าจะเป็นคนที่รักในการ์ตูนได้เลย เหมือนเอามาดูสนองตัณหาแล้วโยนทิ้งโยนขว้างมากกว่า เสียดายของแทนเลยอ่ะ
....
แวะไปพูดถึงโอตาคุเล็กน้อย อย่าเพิ่งเหมาเอาเค้ารวมเป็นหนึ่งในนั้น
ชอบอ่านการ์ตูนมาก - มากที่สุดก็จริง
แต่ "ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่ถูกเรียกว่า OTAKU" แน่นอน!
เพราะยังสามารถใช้ชีวิตในสังคมปกติได้อย่างไม่เป็นพิษภัยกับใคร
และสามารถแยกเวลางาน กับเวลาเล่น ได้ดีพอสมควร (มั้ง)
วกกลับมาหางาน ปูสาดกาดโด ครั้งที่ 5 ดีกว่า
ทุกครั้งสำหรับงานการ์ตูน เค้าจะมีสถานะเท่ากัน ตากล้อง/คนสั่งการตากล้อง ในการรัวชัตเตอร์ถ่าย
เหล่าคอสเพลเยอร์อย่างบ้าคลั่ง! (เวอร์)
ทำไปด้วยความชื่นชมสุดๆ เมื่อเห็นตัวการ์ตูนที่เราชอบออกมาเดินให้เห็นตัวเป็นๆ
ยิ่งบางคนแต่งแบบว่า อย่างเหมือน ก็ยิ่งเพิ่มดีกรีความตื่นเต้นดีใจ
แต่บางคนแต่งแล้วไม่เหมือนเท่าไหร่ แต่น่ารักโดนใจ อันนี้ก็โอเค
ตามติดชิดขอบแต่มีสถานะเจือจาง เลยไม่ค่อยถูกสังเกตเห็น 555+
แต่คราวนี้เราได้คอสฯ กะเขามั่งล่ะ โอ้ ถึงแม้จะ...อย่างที่เห็นคือ
"ไม่ค่อยจาเหมือน&ดูไม่ออกหากเดินแตกกลุ่ม"
ก็นะ เคยแต่เป็นคนถ่าย ไม่รู้จะทำยังไงเมื่อถูกถ่ายบ้างนี่นา
แต่รู้สึกทึ่งกลุ่มที่เราแอบแฝงไปสิงอยู่ด้วยนะแหละ
เขาช่าง เหมือนชนิดที่..เดินออกมาจากmanga ก็ว่าได้
ขอบอกว่า สุดยอด ได้มาเห็นใกล้ๆ ก็งานนี่แหละ ดีใจสุดๆ
ติดใจแล้วล่ะ คราวหน้า (ถ้ายังมี) จะทำให้ดีกว่านี้ล่ะ
จะดีพอให้สามารถ แต่งเป็นเทพที่ชอบอย่าง Bleach ให้ได้เลยเอ้า!
ภาพเหล่านี้คือภาพที่ถ่ายหลังจากงานคอสทั้งนั้นเลย ส่วยภาพในงานคอสนั้น ไม่มีภาพเราใกล้ๆ แบบนี้หรอก เอ้า ก็แหม นี่น่ะ ตัวประกอบสุดๆ หลายๆ คนคงสงสัยล่ะว่า "คุณแต่งเป็นตัวอันใดล่ะว้า?"
ขอโทษนะ ที่ไม่สามารถทำให้ดูออกได้ ช่างผิดหลักการเป็นคอสเพลเยอร์จริงๆ เล้ยยย ให้ตาย
ปล่อยให้เป็นปริศนาต่อไป เพราะเฉลยนั้น จะอยู่ในภาพท้ายๆ ซึ่งจะดูดีมีสกุลกว่าภาพด้านบน
แบบห่างไกลกันหลายพันลี้................
อ้าว แหมไม่ได้เวอร์นะ เดี๋ยวก็คอยดูเอาก็แล้วกัน เฮ้อ อย่างเศร้า ใครดูออกเลยในตอนนี้แสดงว่า สายตาโคตรดี + อ่านทุกเรื่องไม่เลือกแนว ไม่เน้นค่ายอย่างแรง
ภาพแอ๊บแบ๊วถ่ายใกล้ๆ
คอสเพลเยอร์หลายคนมาด้วยใจรัก ต้องทนร้อน ต้องรอคอย ต้องทุ่มเททรัพย์และเวลา และที่สำคัญ "ใจ" ล้วนๆ
สำหรับฉันนั้นสิ่งที่ได้ตอบแทนกลับมา ไม่มีอะไรเลยนอกจาก "ความสนุก" และ "ความสุข" ที่ได้ทำและได้พูดคุยกับคนที่ชอบอะไรเหมือนๆ กัน แม้ว่าจะแทบไม่เคยรู้จักกันมาก่อน
อีกเรื่องที่สำคัญคือ คนที่ทำชุดพวกนี้ขึ้นมา
อย่างเจ๋งอ่ะ คือหลักจากวัดตัวก็นึกภาพไม่ออกหรอกนะว่าจะออกมาเป็นยังไง จะสวยจะเหมือนแบบที่เราให้ไปแค่ไหน (แต่ก่อนตัดก็เห็นกับตาในงานคอสเพลย์ที่ผ่านมาบ้างนะ)
รู้ตัวอีกทีตอนที่ชุดเสร็จ โอ้ววว แม่เจ้า มันดูดีมาก แล้วงานตัดเย็บก็ไม่ใช่ลวกๆ เนี๊ยบมาก
และในวันนั้นก็ได้เห็นชุดอื่นๆ ที่เสร็จใกล้ๆ กันด้วย วันนั้นก็เลยเหมือนโดนโปรแกรมให้พูดได้แต่คำว่า "สวย" อยู่คำเดียว 555+
สำหรับราคา มีคนบอกเราแต่แรกว่า "แพง" แต่สำหรับงานนี้เราบอกได้คำเดียวว่า "คุ้มค่า" แถมถ้าหากคนทำจะทำขึ้นเพื่อหากำไร แต่ไร้ซึ่งใจรัก ราคามันอาจจะ "แพง" จริงดังเขาว่า
ฉันกลับรู้สึกตรงกันข้ามเสียอีกว่า คุณทำแล้วได้อะไรเมื่อได้ยินราคาค่าตัด สลับกับการมองไปยังชุดสุดสวยหลายชุดที่แขวนอยู่
รักคนตัดชุด รักคนที่อนุญาติให้เราร่วมคอสฯ รักเพื่อน พี่ น้อง ที่คอสด้วยกันที่ใจดีและเป็นกันเองตลอดเวลา
รักคนที่แต่งคอสเพลย์ด้วยใจที่เข้าร่วมงานปูสาดกาดโด รวมทั้งงานอื่นที่เรายังเป็นแค่คนดู
งานนี้จึงมีแต่คำว่ารัก และ สุขใจ จนต้องพล่ามยืดยาว
หลังจากนี้คือการกระหน่ำโพสต์รูปสนองนีดดดดด
edit @ 28 Apr 2009 14:47:34 by toshizo
